Ludi Personarum

Ludus personarum vel Anglice “Role Playing Game” versatur in personis, quas lusores, ut histriones, tuentur. Hic ludus vero drama non est quo actores diverbia iam scripta memoriae mandare debeant, sed narratio extemporalis cuius lusores primas partes agunt.

Lusores circum mensam conveniunt, in qua sunt graphia, chartae tesseraeque. Lusor principalis, qui “Magister” vocatur, fabulam proponit; ceteri lusores sunt primae personae fabulae, quae “personae lusoriae” vocantur. Magister omnes personas fabulae gerit a lusoribus non actas, quae “personae non lusoriae” vocantur. Lusores “chartam personae” suae ante paratam habent quam fabula initium capit; hac in charta virtutes et vitia personae perscribuntur et numeris significantur.

Magister argumentum fabulae adumbratum habet, sed nescit quid eventurum sit, quippe cum personae lusoriae agere possunt ad arbitrium lusorum. Personarum actiones incerto exitu tesseris decernuntur, ne ad libidinem Magistri iudicentur; tamen exitus non omnino tesseris mandatur, nam virtutes et vitia personarum in charta perscrita fortunam inclinare possunt: verbi gratia, persona eloquens aliam persuadere potest probabilius quam balba.

In ludis personarum nemo vincit: omnium propositum est fabulam narrare et personas gerere. Lusores enim non certant, sed inter se consociant ut fabulam narrent Magistro duce.

Per ludos personarum licet universos commenticios sive alienos sive proprios recreare: esse possumus hobbitum Terrae Mediae Tolkenianae aut maria cum Ulixi navigare; etiam in praeteritis temporibus vivire, Romanum saeculi primi aut equem esse mediaevalem. Alterutrimque lusores de tempore et universo, in quo fabula evenit, discere debent ut commode agant. Saepe Magister ludi haec bene scit aliosque lusores docet; itaque lusores ludendo discunt.

Ludus personarum primus et notior est “Dungeons & Dragons” (de cuius translatione dissentitur), sed in Europa nunc vigent ludi historici quibus aeva praeterita recreantur. In Hispania viget “Aquelarre”, qui fabulare aevum Hispanicum mediaevale sagarum fabularumque popularium recreat. Ut lusores in aevum medium Hispanicum se immergant, interdum in libro ludi explanatorio verba Latina legi possunt: omnia capitula Latine intitulantur, notitiae ludi principales Latine versae sunt, et in extremo libro cum charta personae conversio in Latinum praebetur (mirum!), quod lusoribus valde placuit. Ergo qui Aquelarre ludunt verba Latina sensim discunt!

Ecce index libri, quem integrum et sine translatione transcribo:

Liber I: Mechanica
Pars I: Dramatis Personae
Pars II: De Re Ludica
Pars III: Ars Medica
Pars IV: De Re Militari

Liber II: Metaphisica
Pars V: Mundus Rationalis et Irrationalis
Pars VI: Ars Magica
Pars VII: Ars Theologica

Liber III: Cosmographia
Pars VIII: Rerum Demoni*
Pars IX: Angelicum Natura
Pars X: Bestiarium

Liber IV: Medievalia
Pars XI: Chronicae
Pars XII: Mores
Pars XIII: Societates
Pars XIV: Ars Dramatica

Liber V: Fabulae
Fabula I: Specus Vespertilionum
Fabula II: Fabula de Umbris
Fabula III: Amoris Litterae ad Librum Quendam

Appendices
Appendix I: Commercium
Appendix II: Nomina
Appendix III: Corpora Non Humana
Appendix IV: Pugnae
Appendix V: Conversiones
Charta Personae

* “Rerum Demoni” e lingua Latina vulgari venit; in lingua Latina recta est “Res Daemonii”.